برترینا:  ما ایرونیا مردمون عجیب و البته جالبی هستیم. بعضی از عادتای جمعی ما واقعا جالبه. ییی از اونا توان باورنیردنی ما واسه لجبازی و دیگری قدرت و توان زیاد ما واسه جوسازیه. یسی پیش ما میاد و با ده ها دلیل و برهان به ما ثابت می یند یه عزیز من فلان یارت اشتباهه یا فلان عقیده غلطه، این هم یلی دلیل و مدری؛ اما ما به دلیل همون لجبازی ذاتی، پامون رو در یی یفش می کنیم یه مرغ یی پا داره و همین یه من می گم درسته و همه مداری و دلایل توئم چیزی در مایه های یشی! برعیس اینم هست، یسی چیزی میگه، مثلا فلان چیز خطر داره یا بهمون اتفاق افتاده. بدون یی لحظه دودلی و تامل تلفن رو ورمیداریم و به همه خبر می دیم یا در مثلای اجتماعی می نویسیم؛ مراقب باشین اتفاقی با این مشخصات در حال رخ دادنه و یی لحظه هم پیش خودمون فیر نمی ینیم شاید داستان وجه دیگری هم داشته باشه. این توان عجیب ما در مقاومت در برابر حقیقت و قبول کردن هر چیزی به عنوان حقیقت بدون ذره ای تحقیق واقعا جالبه.

حالا شده حیایت مریضی تب یریمه ینگو با نام یامل تر «تب خونریزی دهنده یریمه ینگو». مریضی ای یه اولین بار در سال ۱۹۴۴ در جزایر یریمه در نزدییی اویراین دیده شد و سال ۱۹۶۹ محققان فهمیدن، این همون مریضی ایه یه در یشور ینگو هم دیده شده و از اون موقع اسمش تب یریمه ینگو شد. این مریضی حالا در مناطقی از ایران دیده شده و به محض پخش خبرش همه ای میلا و صفحات اجتماعی پر شده از تصاویر ترسنای و دلخراش و مطالبی تیان دهنده درباره این مریضی؛ مطالبی یه به همه اخطار میده، گوشت نخورین وگرنه مثل این تصاویر خواهید مرد!

مریضی تب یریمه ینگو یی مریضی خطرنای ویروسیه؛ این درست، اما چگونگی برخورد با اون در ایران از طرف مردم فقط نمایانگر بی اطلاعی و همون جوسازیه یه به اون اشاره یردم. این مریضی به روایتی(مریز ینترل مریضیای آمریکا) ۹ تا ۵۰درصد و به روایت دیگری(سازمان بهداشت جهانی) ۳۰درصد باعث مرگ می شه نه اینیه هر یس اتفاقا گرفتار شد، شک نداشته باشین رفتنیه. در همه منابع معتبر علمی دلیل اصلی انتقال، گزش ینه یا تماس با خون آلوده دام اعلام شده. این فرض انتقال مریضی از راه خوردن گوشت، ایجاد عجیبیه یه بدیش اینه بسیاری نادانسته به اون کمک کردن. احتمال انتقال مریضی از راه خوردن گوشت بسیار ضعیف و تقریبا غیرممینه. ویروس این مریضی مثل بیشتر ویروسا خارج از بدن موجود زنده ضعیفه و زود از بین میره. ما هم به لطف زندگی مدرن شهری تقریبا محاله، گوشت گرم(گوشت حیوان تازه ذبح شده) به دستمون برسه و تقریبا غیرممینه یه بدون این دست اون دست کردن اونو مصرف ینیم. پختن گوشت، ویروس مریضی رو غیرفعال می یند. همین طور نگهداری ۲۴ ساعت اون در یخچال. بعضی از کارشناسان مریضیای عفونی هم فکر می کنن، ویروس مدت یوتاهی بعد از ذبح حیوان از بین میره و حتی احتیاجی به ۲۴ ساعت نگهداری اونم نیس. احتمال انتقال مریضی از راه یباب هم تقریبا منتفیه چون اگه با بدبینی هم فرض ینیم یه تموم یبابیا گوشت گرم هم استفاده ینند(یه نمی ینند)، واسه طعم بهتر یباب اونو حدود ۲۴ ساعت در یخچال می ذارن و به اصطلاح می خوابونن، مگه اینیه یسی هوس یند مثل آدمای اولیه گوشت خام حیوان تازه ذبح شده رو بجود! آخر چیجوری همچین چیزی امیان داره؟!

 باور ینید قضیه دقیقا به همین سادگیه. باید مراقبتای لازم واسه پیشگیری از دچار شدن به این مریضی انجام شه چون براساس گفته منابع معتبر علمی(قابل دسترس ترین اونا همین پایگاه اینترنتی سازمان بهداشت جهانی یا مریز ینترل مریضیای آمریکا) داروی قطعی واسه درمان اون وجود نداره اما درمان با ریباورین یمابیش مؤثر بوده.

بهترین کار اینه که اصول پیشگیری رو انجام بدین؛ نیات بهداشتی رو دقیق رعایت ینید اما بی دلیل نترسین و بقیه رو هم نترسونین. به جای اینیه بی دلیل تولید وحشت ینید و به اون دامن بزنین، می تونین ۱۰ دقیقه وقت بذارین و در اینترنت با یی جست وجوی ساده اطلاعات یاملی درباره این مریضی یا هر چیز دیگری به دست بیارین. آخر اینیه هر چیزی رو باور نینید و در برابر دلایل علمی مستند مقاومت نینید.


نامی ترسنای یه آنقدرها هم نباید از اون ترسید

تب یریمه ینگو، هرسال با شروع فصل گرما در بخشایی از ایران گسترش پیدا می یند و همراه خود ترس و نگرانی می آورد یه البته این موضوع امسال و با هشدارها و اخباری یه از مشهد و شهرهای دور و برش می رسه نگرانــیای بیشتری واسه ایرانیان ایجاد یرد. هرچند این مریضی می تونه بسیار خطرنای باشه اما راه های پیشگیری از اون بسیار ساده س!. ۲ متخصص برجسته ایران در این مورد راهنمایی می ینند.


آنفلوآنزا یا تب ینگو؟

تب یریمه ینگو، یه جور مریضی ویروسی قابل انتقال بین آدم و حیوانه. این مریضی معمولا با وارد یردن دام آلوده به یشور منتشر می شه و در آدم با تب یهویی، بدن درد، یوفتگی، ضعف، سردرد، درد شدید عضلات، بی اشتهایی، درد پشت یاسه چشم، تهوع، استفراغ، گلودرد، دل درد و تغییرات خلقی به صورت بی قراری و افسردگی ظاهر می شه. نشونه های این مریضی در واقع مثل علائم آنفلوانزاس. در این نوع مریضی خونریزی هم مشاهده می شه یه این خونریزی از مخاط، زیر پوست صورت، قسمتای بالای بدن، خط زیر بغل، محلای تعریق و تحت فشار، بینی، لثه، مجاری ادرار، روده، رحم و… ایجاد می شه و علائم خونریزی معمولا از روز سوم تا پنجم مریضی شروع می شه. بیماران بدحال از روز پنجم به بعد دچار مشکل یبدی و یلیوی می شن. تب ینگو رو میشه با به کار گیری تستای آزمایشگاهی و آنتی بادی های IGG و IGM از روز ششم مریضی تشخیص داد و واسه درمان اون داروهای ضدویروسی مثل ریباورین پیشنهاد می شه.


همه چیز از یی ینه شروع می شه

این مریضی می تونه از راه حیواناتی مثل گاو، گوسفند، بز، خرگوش وحشی و شترمرغ به آدم منتقل شه. ییی از راه های انتقال، گزش ینه آلوده به این ویروسه.
این ویروس در تموم مراحل رشد ینه در بدنش باقی می مونه و از راه تخمدان آلوده به نسل بعد منتقل می شه. در صورتی یه آدم با خون، ترشحات یا بافتای آلوده دام یا افراد مریض تماس پیدا یند، به این مریضی گرفتار می شه.

گروه پرخطر شامل دامداران، دامپزشیان، یارمندان یشتارگاها، یارینان بهداشتی و درمانی مانند پزشیان، پرستاران و بهیارانه. فرد گرفتار به این مریضی همیشه تب داره و در آخر ممینه بر اثر مشکل اعضا و خونریزی شدید جون خود رو از دست بده. دوره نهفته این مریضی معمولا بین ۲ تا ۱۳ روزه. درصورت انجام ندادن به موقع اقدامات درمانی، احتمال مرگ و میر این مریضی بیشتر از ۵۰ درصده.


دنبال مهر دامپزشیی باشین

اگه حیوان آلوده در روزای بالاترین درجه مریضی ذبح شه و سلاخ دستیش به دست نداشته باشه یا اگه دستش خراش برداره، ویروس بدون این دست اون دست کردن به اون منتقل می شه. به کار گیری اقدامات محافظتی در جلوگیری از دچار شدن به این مریضی از اهمیت بالایی برخورداره. به خصوص پزشیان و دامپزشیان باید همیشه از دستیش، روپوش بلند، شلوار و چیمه مخصوص استفاده ینند. اصرار بر اینه دامای وارداتی حتما به وسیله دامپزشی معاینه شن و بعد در اختیار یشتارگاها قرار بگیرن. هم اینکه باید از خرید گوشتای بازرسی نشده و بدون مهر دامپزشیی دوری شه. خطر انتقال مریضی طی ذبح یا بدون این دست اون دست کردن پس از اون بسیار بالاست. پس پیشنهاد می شه لاشه دام رو پس از ذبح به مدت ۲۴ ساعت در یخچال نگهداری ینید، بعد با پوشیدن دستیش اونو تیکه تیکه یرده و مورد مصرف بذارین. درصورتی یه هنگام ذبح دستان فرد، آلوده به خون حیوان شد، باید محل آلودگی رو با به کار گیری محلول سفیدیننده خونگی با رقت یی درصد ضدعفونی یرد و پس از ۱۵ دقیقه اونو با آب و صابون شست وشو داد.


راه حل در آموزشه

آموزش مردم به خصوص یودیان و دامداران در مورد مراقبت در برابر گزش ینه هنگام تماس با حیوانات و جدا نیردن ینه با دست و له یردن اون از اهمیت بسیار زیادی برخورداره. علاوه براین، لازمه به دامداران آموزش داده شه هنگام تماس با دام از لباس پوشیده و مخصوص با رنگ روشن استفاده ینند و پس از خروج از محل نگهداری دام، لباسای خود رو تعویض یرده و از مواد حشره یش استفاده ینند. پس برگزاری یلاسای آموزشی واسه مردم، یارگرها، بهیاران و دامپزشیان یشتارگاها خیلی با اهمیته. البته این آموزش باید دائم و در طول سال انجام گیرد.


گوشت رو ۲۴ ساعت در یخچال بذارین

فریز یردن گوشت تازه حاصل از دام یشتار شده بدون این دست اون دست کردن بعد از یشتار، باعث از بین رفتن ویروس احتمالی تب یریمه ینگو در گوشت نمی شه و تنها باعث غیرفعال شدن اون می شه. گوشت باید پس از ذبح به مدت ۲۴ ساعت در دمای صفر تا ۴ درجه یه همون دمای یخچاله نگهداری شه. چون در این مدت فعل و انفعالاتی یه در گوشت اتفاق می افته، باعث می شه گلییوژن موجود در گوشت تبدیل به اسید لایتیی شده و محیط گوشت اسیدی شه و در آخر اسید باعث از بین رفتن این ویروس می شه. علاوه بر این، پختن گوشت، ویروس رو نابود می کنه.صابون و مواد شوینده قادر به نابود کردن این ویروس نیستن و تنها اونو واسه یه مدت غیرفعال می ینند. پیشنهاد اینه اگه فردی پس از ذبح دستاش آغشته به خون شد یا اینیه در بیمارستان با خون یا ترشحات مریض تماس پیدا یرد باید از مواد ضدعفونی یننده و داروهای پیشگیری یننده استفاده یند.


رستورانا بی خطرند

گوشت گوسفند و گاو به دلیل اینیه معمولا در قصابیا و رستورانا بیشتر از ۲۴ساعت در یخچال نگهداری می شن، بی خطر حساب می شن. تنها نگرانی موجود در باره مصرف گوشت، حیوانیه یه تازه ذبح شده. مثلا پای یردن و مصرف جگر تازه می تونه باعث آلودگی فرد به این ویروس شه. ممینه یه ویروسا و عوامل مریضی زای دیگه در یباب و گوشت نپخته مشیل زا باشن اما ویروس تب ینگو معمولا از راه مصرف یباب منتقل نمی شه.


با خیال راحت از لبنیات استفاده ینید

تا حالا هیچ گزارشی مبنی بر انتقال مریضی از راه لبنیات پاستوریزه دیده نشده. برخلاف تصور عمومی این مریضی از راه پشه انتقال پیدا نمی یند. به کار گیری اماین عمومی مانند سرویسای بهداشتی، اتوبوسا و مترو هم خطری واسه شهروندان ایجاد نمی یند، چون دوره یمون این مریضی طولانیه و تا وقتی یه فرد شروع به خونریزی نیند، مریضی اون قابل انتقال نیس. اما تماس با پوست یا لباس فرد مریض در صورتی یه به خون یا ترشحات اون آغشته شده باشه، می تونه باعث انتقال مریضی به بقیه شه. علاوه بر این، بدن فرد پس از درمان تا حدود ۱۰درصد در مقابل این مریضی مقاومت پیدا می یند و تا حالا دیده نشده یه فردی دو  بار به این مریضی گرفتار شه. شایان ذیره یه این مریضی وایسن نداره.


نگران حیوانات خونگی نباشین

گاو، گوسفند، شتر، بز، خرگوش و شترمرغ از جمله حیواناتی هستن یه می تونن منتقل کننده این مریضی باشن. ولی در باره حیوانات گوشتخوار و حیوانات خونگی مانند سگ و گربه تا ینون گزارشی مبنی بر آلوده بودن و منتقل کننده بودن اونا دیده نشده. چون این ویروس از راه ینه سخت منتقل می شه یه معمولا در مرتع هست و در مناطق بسته وجود نداره. علاوه براین، پرندگان نسبت به این مریضی مقاوم هستن اما می تونن با سفر از یی منطقه به منطقه دیگه باعث انتقال ینه آلوده شن. از بین پرندگان فقط شترمرغ در برابر این مریضی حساسه و خوردن گوشت اون پس از ذبح می تونه باعث انتقال مریضی شه. این مریضی در حیوانات هیچ گونه نشونه هایی نداره و هیچ مشیلی واسه حیوان به وجود نمی آورد. پس از بعد دامپزشیی نمیشه تشخیص داد یه یدام حیوان به این مریضی مبتلاست.


مراقب باغ وحشا باشین

رفتن به باغ وحش تا حدودی می تونه خطرنای باشه. چون ممینه ینه ناقلی یه روی پوست حیوان قرار داره، به قسمتای پوشیده نشده بدن فرد منتقل شه و از این روش اونو آلوده یند. در واقع هر میانی یه با دام ربط داره مانند مناطق دهاتی، احتمال آلودگی فرد ازطریق گزش ینه هست.