متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته  پلیمر با عنوان :  روش های مختلف اصلاح سطحی الیاف کربن   در ادامه مطلب می توانید صفحات ابتدایی این پایان نامه را بخوانید و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

 دانشگاه آزاد اسلامی
واحد تهران جنوب
دانشکده تحصیلات تکمیلی
سمینار برای دریافت درجه کارشناسی ارشد “M.Sc”
مهندسی پلیمر-صنایع پلیمر
عنوان :
روش های مختلف اصلاح سطحی الیاف کربن و تأثیر آن بر خواص نانوکامپوزیتها


برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی شود


تکه هایی از متن به عنوان نمونه :
(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده:
الیاف کربن از لحاظ ساختمانی متشکل از کربن های گرافیتی هستند که از لایه های موازی تشکیل
شدهاند و در آنها اتمهای کربن به صورت شش وجهیهای منظم قرار گرفتهاند. به این لایه ها صفحات
بنیادی گفته میشود. صفحات بنیادی با آرایش یافتگی خوب که از مشخصات الیاف کربن هستند امکان
تر شوندگی کمی را در سطح دارند زیرا با افزایش آرایش یافتگی و در نتیجه افزایش مدول سطح صاف
تر شده و در نتیجه از درگیری مکانیکی سطح الیاف با زمینه کاسته میشود و این کاهش استحکام
برشی در بین لایه های کامپوزیت را موجب میشود که از عیوب الیاف میباشد. لذا برای برطرف کردن
مشکل فوق در الیاف کربن از تکنیکهای مرسوم به روش های اصلاح سطح استفاده میکنیم. روش های
اصلاح سطح شامل ازدیاد گروه های شیمیایی فعال در سطح یا زبر کردن سطح الیاف اند.


مقدمه:
پیشرفت الیاف محکم و سفت کربن و استفاده از آن در تقویت ساختارهای سبک وزن یکی از بهترین
دستاوردهای تکنولوژی در سالهای گذشته است و حجم تولیدات حاصل از آن درکاربردهای جدید
افزایش یافته است [۲]. لذا برای بهبود کارایی کامپوزیت نیاز به شناختن کلیه خواص الیاف می
باشد.کارایی کامپوزیت بستگی شدید به میزان چسبندگی بین الیاف و فاز پیوند دهنده دارد که این
موضوع نیز به خواص سطح الیاف بر می گردد، بنابراین تعداد روش های اصلاح سطح نیز متفاوت و رو به
افزایش است. کشف این موضوع که اکسایش اصل دوده باعث تغییر در ماهیت سطح از حالت آبگریز به
آبدوست و نتیجاً افزایش چسبندگی به مواد پلیمری میشود خود عاملی برای ایجاد توانایی مشابه در
الیاف کربن شد که متداولترین آن اکسایش سطح است.


اصلاح سطحی
پیشرفت الیاف محکم و سفت کربن و استفاده از آن در تقویت ساختارهای سبک وزن یکی از بهترین
دستاوردهای تکنولوژی در سالهای گذشته است و حجم تولیدات حاصل از آن درکاربردهای جدید
افزایش یافته است [۲]. لذا برای بهبود کارایی کامپوزیت نیاز به شناختن کلیه خواص الیاف می
باشد.کارایی کامپوزیت بستگی شدید به میزان چسبندگی بین الیاف و فاز پیوند دهنده دارد که این
موضوع نیز به خواص سطح الیاف بر می گردد، بنابراین تعداد روش های اصلاح سطح نیز متفاوت و رو به
افزایش است. کشف این موضوع که اکسایش اصل دوده باعث تغییر در ماهیت سطح از حالت آبگریز به
آبدوست و نتیجاً افزایش چسبندگی به مواد پلیمری میشود خود عاملی برای ایجاد توانایی مشابه در
الیاف کربن شد که متداولترین آن اکسایش سطح است.
بر حسب اکسایشی یا غیر اکسایشی بودن عملیات اصلاح موارد زیر مهم می باشد :
۱- انجام اصلاح در فاز گازی یا فاز مایع
۲- اصلاح در دمای نسبتا پایین (کمتر از ۱۵۰ درجه سانتی گراد) یا در دمای بسیار بالا به عنوان مثال
بیش از ۱۴۰۰ درجه سانتی گراد
۳-اصلاح از طریق روش های شیمیایی والکتروشیمیایی یا دیگر روشها
۴-اینکه در اثر اصلاح بر وزن الیاف اضافه یا از وزن آن کاسته می شود
۲-۱- روش های اصلاح سطحی
بر طبق یک تقسیم بندی اصلاح سطح بر حسب اکسایشی بودن به روش های زیر تقسیم بندی میشود
[۳]. اکسایش در برخی دماها سبب تخریب الیاف و کاهش وزن و کاهش استحکام به وسیلهای ایجاد
حفره در سطح میشود.


تعداد صفحه :41
قیمت : پنج هزار تومان

***

—-


پشتیبانی سایت :       


****         [email protected]

]]>